Make your own free website on Tripod.com

ชื่อโครงงาน ดอกไม้ไร้ไก่ฟ้า


ประเภท ชีวภาพ
โรงเรียน แกลง "วิทยสถาวร "
ผู้จัดทำ
1. เด็กหญิงปฏิมาภรณ์ รัตนมงคลมาศ
2. เด็กหญิงสุนันทา มุลิ
3. เด็กหญิงสุรีพร ยิ้มละมัย
อาจารย์ที่ปรึกษา
นางสาวสุปราณี ศรีวิชา
โครงงานเรื่อง ดอกไม้ไร้ไก่ฟ้ามีวัตถุประสงค์ของโครงงานเพื่อจะนำดอกไม้ที่เรารู้จักกันดีมาใช้ให้เกิดประโยชน์ คือ ดอกดาวเรืองและดอกพุดซ้อน เนื่องด้วยปัจจุบันพบว่าแมลงเพลี้ยไก่ฟ้า ได้สร้างปัญหาให้กับสวนผลไม้ เพราะแมลงเพลี้ยไก่ฟ้า นั้นจะดูดน้ำเลี้ยงของใบอ่อนของต้นทุเรียน ทำให้ใบอ่อนของต้นทุเรียนร่วง และทำให้ต้นทุเรียนไม่เจริญเติบโต ผลที่ตามมาทำให้ ต้นทุเรียนเสื่อมโทรม ได้ผลผลิตน้อย เพราะ ทุเรียนจะไม่สามารถออกดอกได้ถ้าไม่มีใบ ทำให้เกษตรกรขาดรายได้ ทางกลุ่มได้ศึกษาว่าดอกดาวเรืองและดอกพุดซ้อนนั้นจะมีสารสีเหลืองที่เป็นอันตรายต่อแมลงเพลี้ยไก่ฟ้าทางสัมผัสและการกิน จึงนำดอกดาวเรืองและดอกพุดซ้อนมาสกัดเป็นยาฆ่าแมลงเพลี้ยไก่ฟ้า โดยใช้ดอกดาวเรืองและดอกพุดซ้อนมาสกัดกับตัวทำละลาย คือแอลกอฮอล์ น้ำ และเหล้าขาว ในความเข้มข้น60 % นำไปทดลองฉีดพ่นโดยใช้ป๊อกกี้ฉีดแมลงเพลี้ยไก่ฟ้าในตู้ปลาหลังจากนั้นจึง นำไปฉีดพ่นในสวนทุเรียน เพื่อหาตัวทำละลายที่ดีที่สุดในการสกัดสารจากดอกดาวเรืองและดอกพุดซ้อน ผลที่ได้ในการทดลอง คือ แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลายที่ดีที่สุด ขั้นตอนต่อไปก็นำดอกดาวเรืองและดอกพุดซ้อนมาหาความเข้มข้นต่างๆ ที่ 40 60 และ 80% เมื่อได้ความเข้มข้นที่ดีที่สุดแล้วคือที่มีความเข้มข้น 80% แล้วจึงนำไปเปรียบเทียบระยะเวลาในการหมัก คือ 12 ,24 และ36 ชั่วโมง ผลที่ดีที่สุด คือ 24 ชั่วโมง แล้วจึงนำค่าที่ดีทั้งหมดนี้มาทำการเปรียบเทียบกับสารไดโครโทรฟอส 33% ที่ขายตามท้องตลาด ซึ่งในแต่ละขั้นตอนที่จะได้ค่าที่ดีที่สุดนั้นนั้นต้องทำการทดลองโดยจะต้องทำการฉีดพ่นทุกๆ 7 วัน ในระยะเวลาทั้งหมด 21 วัน